مقالات

 
خاصیت نفوذپذیری و تخلخل بتن بهترین نمونه برای توصیف یک ماده نفوذپذیر و متخلخل است.تخلخل مقدار منافذ و سوراخ های داخل بتن می باشد که با درصدی از مجموع حجم ماده نشان داده می شود.نفوذپذیری نیز بیانی از چگونگی ارتباط میان منافذ می باشد.

این خاصیت ها به کمک یکدیگر اجازه تشکیل مسیری برای انتقال آب به درون ماده را همرا با ایجاد شکافی که هنگام انقباض به وجود می آید ،می دهد.

نفوذپذیری مدت زمان انتشار از منافذ ،توانایی عبور آب در فشار بین منافذ ماده می باشد.نفوذپذیری با یک مقدار مشخص مثل ضریب نفوذپذیری توضیح داده می شود و عموماً به ضریب "دارسی" باز می گردد.نفوذپذیری آب در یک ترکیب بتنی ، شاخص خوبی برای سنجش کیفیت کارایی بتن است.ضریب "دارسی" کم نشان دهنده غیرقابل نفوذ بودن و کیفیتی بالا برای مصالح می باشد.با اینکه یک بتن با نفوذپذیری کم نسبتاً مقاوم می باشد، اما ممکن است هنوز نیاز به ضدآب کردن برای جلوگیری از نشت میان شکاف ها وجود داشته باشد.

با وجود دانسیته (تراکم) معلوم آن،بتن یک ماده نفوذپذیر و متخلخل است که می تواند با جذب آب و برخورد با موادشیمیایی متجاوز نظیر دی اکسید کربن،مونواکسید کربن،کلرایدها و سولفات ها و دیگر ترکیبات آنها به سرعت تباه شود اما راه دیگری نیز وجود دارد که هر آبی می تواند به عمق بتن نفوذ پیدا کند.


چگونگی عملکرد فناوری ضدآب کردن کریستالی

فناوری کریستال دوام و کارایی ساختار بتن را بهبود بخشیده،هزینه های نگهداری آن را پایین آورده و با محافظت کردن بتن در مقابل تاثیر مواد شیمیایی مهاجم، طول عمر آن را افزایش می دهد.این کیفیت کارایی بالا از راه کار با فناوری کار با فناوری کریستالی منتج می گردد.زمانی که فناوری کریستالی در بتن استفاده می گردد،ضدآب کردن و دوام بتن را پر کردن و مسدود ساختن منافذ،شیارهای موئین ،شکاف های بسیار ریز و دیگر سوراخ ها به وسیله یک فرم کریستالی بسیار مقاوم حل نشدنی ، اصلاح می کند.این ضدآب بودن بر پایه دو واکنش ساده شیمیایی و فیزیکی اتفاق می افتد.بتن ماده ای شیمیایی است و زمانی که ذرات سیمان هیدراته می شوند ،واکنش بین آب و سیمان باعث می شود بتن شروع به سختی کند.همچنین واکنشی شیمیایی با مواد پنهان داخل بتن اتفاق می افتد.

ضدآب کردن کریستالی، مجموعه ای از مواد شیمیایی دیگر را در بتن جمع می کند.زمانی که مواد شیمیایی اجزای سیمان هیدراته شده و مواد شیمیایی کریستالی در حضور رطوبت قرار می گیرند،واکنشی شیمیایی اتفاق می افتد، محصول نهایی این واکنش ساختار کریستالی غیرقابل حلی می باشد.

این ساختار کریستالی فقط در مکان های مرطوب می تواند اتفاق بیفتد و بدین ترتیب در منافذ،شیارهای موئین و ترک های ناشی از جمع شدگی بتن شکل خواهد گرفت.هر جایی نشت آب صورت پذیرد ضدآب کریستالی با پر کردن منافذ و سوراخ ها و شکاف ها ایجاد خواهد گردید.زمانی که ضد آب کریستالی در سطوح همانند یک پوشش یا همانند عملکرد پاشش خشک روی دال بتنی تازه به کار گرفته می شود،فرآیندی به نام انتشار شیمیایی رخ می دهد.طبق نظریه انتشار،محلول با دانسیته بالا میان محلولی با دانسیته پایین جا خواهد گرفت تا این دو متعادل گردند.

بدین سان ،زمانی که بتن قبل از اجرای ضدآب کردن کریستالی با آب اشباع می شود،یک محلول با دانسیته شیمیایی کم به کار برده شده است و زمانی که ضدآب کریستالی در بتن به کار گرفته می شود،محلولی با دانسیته شیمیایی بالا روی سطح آن ایجاد می شود که فرآیند انتشار شیمیایی را راه اندازی می کند،ضد آب کریستالی با جابه جا شدن میان محلول با دانسیته پایین به تعادل می رسد.

مواد شیمیایی ضدآب کریستالی میان بتن پخش شده و در دسترس اجزای سیمان هیدراته قرار می گیرد  اجازه می دهد واکنشی شیمیایی اتفاق افتاده ، یک ساختار کریستالی شکل گیرد و همانند ماده شیمیایی ادامه می یابد تا میان آب پخش گردد.

این رشد کریستالی ، پشت مواد شیمیایی مهاجم شکل خواهد گرفت.واکنش تا جایی که ترکیب شیمیایی کریستالی آب را تمام کرده و یا آن را از بتن خالی کند،ادامه می یابد.
انتشار شیمیایی،ترکیب به وجود آمده را در حدود 12 اینچ به داخل بتن انتقال می دهد.چنانچه آب فقط 2 اینچ در عمق بتن جذب شده باشد، در این صورت ماده شیمیایی کریستالی فقط 2 اینچ پیشرفت خواهد کرد و سپس خواهد ایستاد.

در صورت ورود مجدد آب به بتن از چند نقطه دیگر در آینده،با واکنش شیمیایی مواد،قابلیت پیشرویتا 10اینچ دیگر وجو دارد.

به جای کاهش تخلخل بتن همانند تقلیل دهنده های آب و روان کننده ها و فوق روان کننده ها،ماده کریستالی مواد پر کننده و مسدود کننده سوراخ ها را در بتن به منظور ایجاد یک بخش بی عیب و پایدار از سازه ، به کار می گیرد.فرم کریستالی در داخل بتن وجود داردو به صورت نمایان در سطح آن نیست و نمی تواند بتن را سوراخ کرده و یا به صورت های دیگری نظیر اندودها و یا سطوح پوششی آن را خراب کند.

ضدآب کریستالی مانعی برای تاثیرات ،CO،CO2،SO2،NO2،گازهای خورنده و نیز کربناته شدن می باشد.کربناته شدن فرآیندی است که گازهای خارجی پدیده خوردگی را در لایه های بتن ایجاد می کنند.آزمایش کربناتی نشان می دهد که افزایش شکل کریستالی جریان گازهای داخل بتن را کاهش می دهد.کربناتاسیون حالت قلیایی خمیر سیمان هیدراته شده را خنثی نموده و محافظت آرماتورها در مقابل خوردگی از بین می رود.

آزمایش انتشار گسترده یون کلراید نشان میدهد؛ساختار بتنی که با ضدآب کریستالی محافظت گردیده است، از انتشار کلرایدها جلوگیری می کند.

این ساختار از فولادهای تقویتی بتن حفاظت کرده و از خرابی های ناشی از اکسیداسیون و انبساط  آرماتورها پیشگیری می کند.

بسیاری از روش های سنتی حفاظت بتن نظیر اندودها و دیگر پوشش ها ،ممکن  است در دراز مدت مستعد خرابی از آب و ترکیبات شیمیایی گردند در صورتی که فناوری کریستالی منافذ و شیارهای ناشی از فرآیند خودگیری و عمل آوری بتن ا بسته و مقاوم می نماید.

سه روش به کارگیری متفاوت:
  1. استفاده کردن بر روی یک سختار موجود به عنوان مثال یک دیوار سازه ای یا یک دال کف
  2. ترکیب مستقیم با مقدار بن در کارگاه همانند یک افزودنی
  3. پاشیدن مثل یک پودر خشک،کاربرد سبز یا بدون رطوبت ماده خشک روی سطح بتن