مقالات

یک بام سبز ،بامی است که مقدار یا تمامی آن با پوشش گیاهی وخاک ، یا با محیط کشت روینده،پوشانده می شود . لفظ بام سبز همچنین می تواند برای بام هایی که مفاهیم "معماری سبز" را مد نظر قرار می دهند ، نظیر پانل های خورشیدی و یا صفحات فتوولتائیک ،به کار رود.

تاریخچه کاربرد بام های سبز

بام های سبز مدرن که از سیستم لایه های پیش ساخته تشکیل می شوند ، بالنسبه پدیده ای نو می باشند . این نوع بام ها در دهه 1960 در آلمان توسعه یافته و به بسیاری از کشورهای  اروپا گسترش پیدا کرد . بر اساس بر آوردهای موجود امروزه حدود 10درصد از کل بام های آلمان ،بام سبز می باشند . ایالات متحده نیز بام های سبز قابل توجهی دارد ،اما تعداد آنها به اندازه اروپا نیست .

مزایای بام های سبز

  • تامین فضایی سازگار و مطبوع برای کاربران ساختمان- به دلیل قرار دادن حیاط و پاسیو
  • اماکن پرورش میوه جات ،سبزیجات وگل ها
  • کاهش بارگرمایش (باافزودن توده ولایه عایق حرارتی ) و سرمایش بنا (از طریق سرمایش تبخیری )
  • به ویژه اگر به صورت شیشه ای بوده و به عنوان گلخانه و یا سیستم گرمایش غیر فعال خورشیدی عمل نماید . براساس پژوهشی که در سال 2005 توسط Brad Bass از دانشگاه تورنتو انجام یافت ،نشان داده شدکه بام های سبز می توانند اتلاف گرمایش و مصرف انرژی را در زمستان به مقدار قابل توجهی کاهش دهند.
  • افزایش محدوده زندگی (بام های سبز می توانند به عنوان فضای تفریح واستراحت مورد استفاده قرار گیرند.)
  • کاهش سیلاب
  • تصفیه وکاهش CO2 هوا
  • کاهش و تعدیل شدت صداهایی که تا 18dB  وارد ساختمان می شود واز آن خارج می شود به میزان dB3  یا بیشتر
  • افزایش زیستگاه جانداران در مناطق مسکونی
  • بهبود مناظر اطراف ساختمان با فراهم کردن یک فضای سبز زیبا
  • بالا بردن طول عمر غشای بام (دو یا سه بار بیشتر )با محافظت از آن در برابر اشعات UV  مضر و صدمات آب وهوایی
  • افزایش ارزش ملک

معایب بام های سبز

برخی از پیامدهای منفی استفاده از بام های سبز به شرح زیر است :

  • نیاز به تقویت سازه بام های موجود برای استقرار بام سبز و وجود این حقیقت که اغلب این بام ها برای حضور انسان طراحی نمی شوند.
  • در برخی موارد تطبیق طراحی این بام ها با شرایط اقلیمی کاری دشوار است .
  • بام های سبز همچنین نیازمند معیارهای سازه ای قابل قبول می باشند .بسیاری ار بام های موجود به دلیل بار وزن ملزومات خاک و گیاهان برای دارا بودن بام سبز مناسب نیستند.(در این بین یک دال بتنی در تبدیل به بام سبز بسیار کاراتر از دال های چوبی یا فلزی است.

انواع بام های سبز

بام های سبز می توانند در انواع "متمرکز وفشرده "، "نیمه متمرکز "و"گسترده یا وسیع "بسته به عمق متوسط کشت ومیزان تاسیسات مورد نیاز طبقه بندی شوند.بام های سنتی سبز که نیازمند عمق متعارفی از خاک برای رشد گیاهان حجیم و چمن معمولی می باشند ،به عنوان بام های سبز متمرکز مطرحند. این نوع بام ها نیازمند آبیاری ،کود دهی و سایر مراقبت ها می باشند. در مقابل ،بام های سبز وسیع یا گسترده ، به عنوان سیستم های خودنگهدار در نظر گرفته شده و به حداقل تاسیسات نگهداری ،شاید تنها یک بار در سال هرس یا کود دهی برای افزایش رشد گیاهان ،نیاز دارند . این نوع از بام های سبز می توانند در لایه بسیار نازکی از خاک (اغلب از کودهای آلی با فرمول ویژه استفاده می شود) قرار گیرند.

بدین ترتیب بام های متمرکز ، محیط کشت ژرف و عمیقی دارند و در دسترس هستند (می توانند به عنوان یک فضای باز در نظر گرفته شوند) مثالی از یک بام سبز متمرکز، بام مرکز Manulife است که در بالای یک پارکینگ قرارگرفته است بام سبز 25 ساله ای که در جای مناسبی با درختان بالغ و تنومندش ،مستقر شده است.

بام سبز متمرکز Manulife

در مقابل ،بام سبز گسترده ،محیط کشت سطحی و کم عمق دارد و معمولاً قسمتی از یک سیستم بامی و قسمتی از ساختار سبز می باشد یک بام سبز گسترده به طور کلی در دسترس و مورد استفاده کارکردی نیست .

طبقه بندی دیگر در خصوص بام های مسطح و شیب دار است . بام های سبز شیب دار،مشخصه برجسته بسیاری از ساختمان های اسکاندیناویایی هستند که نیازمند طراحی ساده تری در قیاس با بام های تخت می باشند. چرا که شیب بام کاهش خطرنفوذ آب را از طریق سازه بام را با استفادهاز لایه های آب بندی و زه کشی کمتری نسبت به بام تخت موجب می گردد.