مقالات

نويسند‌گان:
محسن تدين ] - عضو هيئت علمي دانشگاه بوعلي سينا
فريدون رضايي ] - عضو هيئت علمي دانشگاه بوعلي سينا
علي پورجباري ] - كارشناس ارشد عمران- سازه
 
خلاصه مقاله:
مقاومت فشاري بتن هنوز به عنوان يكي از مهمترين خواص بتن در نظر گرفته مي شود در صورتي كه در عمل در خيلي از حالات مشخصات ديگري از بتن ، نظير پايايي ، نفوذ پذيري و پايداري حجمي اهميت بيشتري دارند. امروزه استفاده از انواع افزودني هاي شيميايي براي افزايش كيفيت بتن، رواج پيدا كرده است. مقاومت الكتريكي بتن مي تواند نشانه اي مبني بر نفوذ يون كلريد و شروع خوردگي باشد. همچنين اين پارامتر مي تواند سرعت يا شدت خوردگي ميلگرد در داخل بتن را مشخص نمايد. بنابراين چنانچه عاملي بتواند آن را زياد يا كم كند بسيار مهم خواهد بود. در اين تحقيق اثر روان كننده بر مقاومت ويزه الكتريكي و هدايت الكتريكي بتن مورد بررسي قرار گرفته است. براي اين منظور پنج طرح اختلاط در نظر گرفته شد. يك طرح اختلاط با نسبت آب به سيمان 0/47 و عيار سيمان 400 كيلوگرم بر متر مكعب و با 5 درصد ميكروسيليس جايگزين بدون استفاده از افزودني و چهار طرح مشابه با استفاده از افزودني روان كننده لينگو سولفوناتي ، فوق روان كننده نفتاليني، فوق روان كننده ملاميني و فوق روان كننده پلي كربوكسيلاتي. سپس براي هر طرح دو آزمونه بتني استوانه اي 10 در 20 سانتيمتر ساخته شد. آزمايش مقاومت الكتريكي بتن به روش حجمي و آزمايش هدايت الكتريكي مطابق استاندارد ASTMC 1760 ، بر روي نمونه ها انجام گرديد. بدين ترتيب پس از ساخت نمونه ها و تحليل نتايج، طرح هاي كه با فوق روان كننده ملاميني و پلي كربوكسيلاتي ساخته شده بود داراي بيشترين مقاوم الكتريكي بود.

برای دسترسی به اصل مقاله بر روی لینک زیر کلیک کنید:

http://www.itiss.sefidbam.ir/showthread.php?tid=140