عنوان نشریه: علوم و تکنولوژی پلیمر (فارسی) : فروردین و اردیبهشت ۱۳۸۶ , دوره ۲۰ , شماره ۱ (پیاپی ۸۷) ; از صفحه ۷۹ تا صفحه۸۶ .

عنوان مقاله: ساخت میلگردهای کامپوزیتی و بررسی اتصال آنها به بتن

نویسندگان: رضادوست امیرمسعود*, اسفنده مسعود, ثابت سیدعلیرضا, علوی سیدمحمدباقر

* تهران، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، پژوهشکده فرایند، گروه کامپوزیت و چسب

چکیده:
یکی از راه های مقابله با مشکل خوردگی در بتن تقویت شده با فولاد، استفاده از میلگردهای کامپوزیتی است. در این پژوهش، میلگردهای کامپوزیتی با سه هندسه سطح متفاوت تهیه و بررسی شدند. این اشکال شامل ایجاد آج روی میله پولترود شده با استفاده از دورپیچ الیاف پیوسته آغشته به رزین،‌ پاشش شن روی سطح میله با استفاده از اتصال دهنده رزینی و تلفیق این دو روش است. به منظور مقایسه، از میله با سطح صاف نیز در آ‍زمایش ها استفاده شد. برای ارزیابی چسبندگی میلگرد به بتن، میلگردها با طول های جاگذاری (۱۲cm)10 و ۱۵ برابر قطر ریشه میلگرد (۱۸cm) در پایه های بتنی استوانه ای قرار داده شد و نیروی لازم برای بیرون کشیدن آنها و رفتار نیرو- جابه جایی بررسی شد. نتایج نشان می دهد که افزایش زبری به هر روش،‌ در افزایش مقدار چسبندگی میلگرد به بتن اثر مثبت دارد. میلگردها با سطوح صاف و بدون آج کمترین استحکام چسبندگی را دارند، پس از آن به ترتیب میلگرد با آج دورپیچ و میگلرد با آج دورپیچ و شن پاشی شده (آج دوگانه) در مرابت بعدی قرار می گیرند. مقدار استحکام چسبندگی میلگردهای آجدار تابع مقدار چسبندگی آج به مغزی میلگرد پولترود شده است. همچنین، در طول جاگذاری ۱۲cm میلگردها با آج دوگانه چسبندگی بهتری به بتن دارند. اما، در طول جاگذاری ۱۸cm کارایی میلگرد با آج دوگانه و میلگرد با آج دورپیچ ساده به هم نزدیک بوده، نیروی چسبندگی میلگرد با آج دورپیچ اندکی بیشتر از میلگرد با آج دوگانه است. درتمام موارد، سطوح شن پاشی ساده و دورپیچ ساده به هنگام آزمون بیرون کشی، از مغزی میلگرد جدا می شوند. در مجموع کارایی میلگردها با آج دوگانه در چسبندگی به بتن بهتر از سایر میلگردها ارزیابی شد.
(میلگرد کامپوزیتی، استحکام چسبندگی،‌ پولتروژن،‌ اتصال به بتن، آزمون بیرون کشی)

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟
نظری بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *