صادرات سیمان و اخذ تمامی مجوزهای لازم از طریق بورس کالا

دبیر انجمن کارفرمایان صنعت سیمان از عرضه قریب‌الوقوع این محصول در رینگ صادراتی بورس کالای ایران خبر داد و گفت: تمامی اقدامات لازم برای عرضه سیمـان در رینگ صادراتی انجام شده و طی ۲ ماه آینده شاهد صادرات این محصول از طریق بورس کالای ایران خواهیم بود.

به گزارش سفیدبام کرمانیان به نقل از بنانیوز؛ عبدالرضا شیخان دبیر انجمن تولید کنندگان سیمـان گفت: در حال حاضر تمامی اقدامات لازم برای آغاز صادرات سیمان از طریق بورس کالا انجام و موافقت های اولیه از وزارت صنعت، معدن و تجارت و همچین گمرک جمهوری اسلامی اخذ شده است و به زودی شاهد عرضه آن در رینگ صادراتی بورس کالا خواهیم بود.

وی با بیان اینکه آماده عرضه سیمان در بورس کالای ایران هستیم، افزود: در حال حاضر ۸۰ درصد از مراحل عرضه سیـمان در بورس کالا طی و مجوزها و هماهنگی های لازم برای این کار اخذ شده است و تنها منتظر اعلام موافقت وزیر جدید صنعت، معدن و تجارت هستیم که این کار نیز در حال پیگیری است تا صادرات محصولات سیمانی و کلینکر از بورس کالا آغاز شود.

شرکت های صادر کننده سیمان

وی با بیان اینکه همه ی شرکتهای سیمانی که صادر کننده این محصول هستند وارد پروسه بورس می شوند، تصریح کرد: ساز و کار عرضه و صـادرات سیمـان از طریق بورس کالای ایران فراهم بوده و پیش بینی می شود که با توجه به رسیدن به مراحل نهایی، تا ۲ ماه آینده شاهد عرضه این محصول در رینگ صادراتی بورس کالا باشیم.

دبیر انجمن کارفرمایان صنعت سیمان اظهار کرد: در ماه های گذشته اقدامات لازم برای معامله این محصول از طریق بورس کالای ایران انجام شده است زیرا صادرات سیمان از طریق بورس کالا باعث شفاف سازی قیمت این محصول شده و در آمد تولید کنندگان را از محل صادرات تامین می کند و باعث ایجاد نظم در این حوزه می شود.

وی خاطرنشان کرد: بنابراین هدف این است که با عرضه سیمان در رینگ صادراتی بورس کالا، علاوه بر افزایش صادرات و بالا رفتن سهم بازار در کشورهای همسایه و عراق، قیمت این محصول نیز بهبود پیدا کرده و شفاف شود.

افزایش عمر ساختمان با فناوری های نوین

یک فعال حوزه ساختمان با تاکید بر ضرورت اجرای مبحث سوم مقررات ملی ساختمان ، برای ارتقای ایمنی ساخت و ساز و مقاومت ساختمان‌ها در برابر آتش سوزی ، گفت: پس از حادثه پلاسکو استفاده از مصالح سبک و مقاوم در برابر آتش‌سوزی افزایش یافته است.
به گزارش سفیدبام کرمانیان به نقل از بنـا نیـوز ؛برزو افقهی با بیان اینکه اجرای مبحث سوم مقررات ملی ساختمان ، با استفاده از مصالح ساختمانی سبک و مقاوم در برابر آتش سوزی مورد توجه قرار گرفته است، اظهار کرد:‌در حال حاضر این مبحث به صورت پایلوت در تهران و مشهد در حال اجراست.

وی با یادآوری اینکه در حال حاضر شهرداری های تهران و مشهد ، اخذ تائیدیه افزایش عمر و مقاومت ساختمان در مقابل آتش سوزی با استفاده از فناوری های نوین را الزامی کرده است،

وی با تاکید بر این‌که سبک‌ سازی ساختمان ها بهترین روش برای مقابله با خسارت‌های آتش‌سوزی و زلزله است، افزود: یکی از نقاط ضعیف حوزه ساخت و ساز کشور عمر پایین ساختمان‌هاست، این مسئله متاسفانه به دلیل سودجویی برخی به وجود آمده که هیچ توجهی به اجرای مقررات ملی ساختمان در ساخت وسازها ندارند.

وی ادامه داد: این افراد به ساخت و ساز فقط به عنوان یک کار اقتصادی سوداور نگاه می‌کنند و از مصالح ساختمانی استاندارد نیز استفاده نمی‌کنند.

گزارش سفید بام کرمانیان در خصوص افزایش طول عمر ساختمان ها با استفاده از فناوری های نوین

این فعال حوزه ساختمان یکی دیگر از نقاط ضعف ساخت و سازهای کشور را توجه خریداران به نما و ظاهر ساختمان دانست و گفت:‌ از سوی دیگر کمتر خریدار و مصرف‌کننده‌ای به میزان مصرف انرژی یا میزان مقاومت در برابر آتش‌سوزی و زلزله توجه می‌کند.

افقهی در ادامه به مثالی درباره مصالح ساختمانی نوین و به روز اشاره کرد و گفت:‌چند وقتی است استفاده از اندود گچی پاششی سبک در ساخت و سازها رواج یافته که باعث ارتقای مقاومت ساختمان در برابر آتش‌سوزی می‌شود.

وی با بیان این‌که اندود گچی روی اسکلت ساختمان پاشیده می‌شود و ۱۸۰ دقیقه (۳ ساعت) در برابر آتش‌سوزی مقاومت می‌کند، اظهار کرد:‌ تولید با کیفیت مسکن در کشور فقط با استفاده از مصالح ساختمانی نوین و استاندارد عملیاتی می‌شود و در این زمینه نهادها و سازمان‌های مربوطه باید نظارت‌های جامعی را به عمل آورند.

وی با بیان اینکه وزن زیاد مصالح یکی از عوامل اصلی تخریب ساختمان و مسبب خسارت های جانی و مالی در بروز این حادثه‌ها اظهار کرد:‌ از دیگر مزایای استفاده از تکنولوژی سبک سازی ، افزایش عمر مفید بنا است، به طوری که استفاده از این تکنولوژی جدید به دلیل سهولت تعمیرات و تغییرکاربری ساختمان، عمر مفید بنا را از ۳۰ سال به ۱۰۰ سال رسانده است.

لوگوی سفیدبام

عوامل «جهش» قیمت در بازار مسکن

به گزارش سفیدبام کرمانیان به نقل از اقتصاد نیوز : بازارمعاملات مسکن تهران در میانه زمستان، تحت تاثیر دو بازیگردان بیرونی، رکورد بیشترین رشد ماهانه قیمت را به ثبت رساند. آمارهای دفتر اقتصاد مسکن که از روی داده‌های سامانه رهگیری معاملات املاک استخراج شده، حاکی است: میانگین قیمت هر مترمربع واحد مسکونی در معاملات بهمن ماه، ۵ درصد نسبت به ماه دی افزایش پیدا کرد به‌طوری که در فاصله این دو ماه، متوسط ارزش فروش آپارتمان در پایتخت، با رشد ۲۵۰ هزار تومانی در هر مترمربع، به ۵ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان رسید.

رشد ۵ درصدی قیمت مسکن در بهمن امسال نسبت به ماه قبل، به لحاظ میزان افزایش، از اردیبهشت ۹۳ تا کنون بی‌سابقه بوده است. تورم ماهانه مسکن همچنین در مقایسه با تورم عمومی، قابل توجه است.

ماه گذشته، شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی خانوار کمتر از یک درصد نسبت به دی ماه افزایش یافت در حالی که شیب رشد قیمت مسکن در این فاصله زمانی، ۵ برابر شیب تغییرات ماهانه «شاخص» (تورم عمومی) بوده است. این میزان رشد، باعث شد تغییرات نقطه‌ای قیمت مسکن (نسبت به ماه مشابه در سال ۹۵) نیز رکورد بالاترین نرخ از پاییز ۹۲ را رقم بزند.

در حال حاضر، متوسط قیمت مسکن رشد ۵/ ۲۰ درصدی نسبت به زمستان سال گذشته پیدا کرده به‌طوری که میانگین قیمت هر مترمربع واحد مسکونی در بهمن ۹۶ حدود یک میلیون تومان بیشتر از بهمن ۹۵ شده است. پرش بیش از ۲۰ درصدی قیمت مسکن در شرایطی اتفاق افتاده که حجم معاملات خرید آپارتمان در ماه گذشته، ۴ درصد نسبت به ماه قبل از آن، کاهش پیدا کرد.

تحقیقات میدانی در هفته‌های میانی زمستان از بازار مسکن انجام شد حکایت از آن داشت که تب معاملات خرید نسبت به ماه‌های قبل، فروکش کرده است. اکنون، کاهش حجم خرید واحد مسکونی در بهمن نسبت به دی، اظهارات واسطه‌های بازار ملک و مشاهدات میدانی مبنی بر کاهش دامنه موج خرید را تایید می‌کند. ماه گذشته، بر اساس آمار دفتر اقتصاد مسکن، ۱۷ هزار و ۱۱۹ واحد مسکونی در تهران خرید و فروش شد که حدود ۶۰۰ هزار واحد کمتر از معاملات دی ۹۶ است.

معاملات مسکن:

حجم معاملات در بازار بهمن به لحاظ تعداد، همچنان وضعیت رونق را نشان می‌دهد اما به دلایلی از جمله «احتیاط بالای تقاضای مصرفی» و «تضعیف قدرت خرید ناشی از افزایش قیمت مسکن»، شتاب رشد معاملات کاهش یافته است. به این ترتیب، حرکت خلاف جهت «نرخ رشد معاملات آپارتمان» و «نرخ رشد قیمت مسکن» مشخص می‌کند، تورم ملکی بهمن ماه،‌ بیش از آنچه تحت تاثیر تحولات درونی بازار ملک، رقم خورده باشد، از بیرون این بازار، شارژ شده است.

بررسی‌عامل شارژ تورم مسکن در ماه گذشته حاکی است: «تورم انتظاری» و «التهاب ارزی» دو بازیگردان پرش قیمت مسکن در میانه زمستان محسوب می‌شوند که اثر ترکیبی آنها به شکل تقویت حضور تقاضای سرمایه‌ای در بازار خرید ملک، در نهایت باعث رشد ۵/ ۲۰ درصدی قیمت شد.

مطابق آنچه کارشناسان اقتصاد مسکن نیز بر آن تاکید دارند، بخشی از افزایش قیمت مسکن در ماه‌های اخیر به علت پایان رکود معاملات مسکن، ورود خانه‌اولی‌ها به بازار واحدهای کم‌متراژ و کمبود عرضه در این قسمت از بازار ملک، طبیعی و قابل پیش‌بینی بود

اما آنچه در نهایت باعث پرش و افزایش شیب تغییرات نقطه‌ای قیمت مسکن از ۱۳ تا ۱۵ درصد ماه‌های آذر و دی به بیش از ۵/ ۲۰ درصد در ماه بهمن شد، فاکتورهای بیرونی تحریک‌کننده تقاضای سرمایه‌ای بود که مهمترین آن، اثر روانی جهش ناگهانی قیمت دلار است. در این میان، نرخ بازدهی بازارهای رقیب همچون بازار سرمایه (بورس) و بازار سکه نیز در کنار بازار ارز، بر نرخ بازدهی بازار ملک،‌ بی‌تاثیر نبوده است.

بر اساس کارنامه بهمن ماه بازار معاملات مسکن، متوسط قیمت در این بازار رشد ۱۹ درصدی نسبت به ابتدای سال ۹۶ از خود نشان می‌دهد. این میزان بازدهی حاصل از خرید آپارتمان در تهران، بازار ملک را در جایگاه چهارم در رتبه‌بندی بازدهی ۵ بازار قرار داده است. بازدهی بازارهای سرمایه، سکه و دلار در بهمن ماه به ترتیب نرخ‌های ۱/ ۲۷ درصد، ۱/ ۲۳ درصد و ۶/ ۲۱ درصد را به ثبت رساند که بیشتر از بازدهی خرید مسکن (بدون احتساب بازدهی اجاره) بوده است. بازار پول (سپرده‌گذاری بانکی)، به لحاظ نرخ بازدهی یا همان نرخ سود، در جایگاه آخر و بعد از بازار ملک قرار دارد به‌طوری که در ۱۱ ماه اول امسال، با احتساب نرخ سود سالانه ۱۵ درصد، سپرده‌گذاران از بازدهی ۸/ ۱۳ درصدی برخوردار بوده‌اند.

پرش «مقطعی» یا «ادامه‌دار»؟

به گزارش «دنیای‌اقتصاد»، اولین برخورد با آمار منعکس‌کننده پرش قیمت مسکن، می‌تواند سوال‌برانگیز باشد. هر چند برداشت فعالان بازار ملک از وضعیت قیمت‌ها طی هفته‌های اخیر، بیانگر اطلاع غیررسمی دو سمت عرضه و تقاضا از رشد قابل توجه قیمت‌ها بود اما اکنون،‌ آنچه در پی انتشار کارنامه ماه بهمن بازار مسکن، به پرسش اصلی تبدیل شده است، به «مدت زمان یا طول دوام شیب تند تورم مسکن» مربوط می‌شود. برداشت صاحب‌نظران ارشد بخش مسکن از وضعیت فعلی بازار معاملات ملک و همچنین مولفه‌های اصلی اثرگذار از بیرون این بازار، حکایت از آن دارد که پرش قیمت مسکن با شیب ماهانه ۵ درصد در بهمن، «مقطعی» بوده است.

این شکل افزایش قیمت مسکن چون بیشتر ناشی از جهش قیمت دلار (تقاضای سوداگرانه) بوده و از سوی دیگر در حال حاضر با احیای «کانال سود ۲۰ درصدی در بانک‌ها»، بخشی از تقاضای سرمایه‌ای با حرکت به سمت سپرده‌گذاری بلندمدت، جذب دوباره بازار پول شده‌اند، در نتیجه می‌توان گفت روند آتی نوسانات مثبت قیمت مسکن به لحاظ رشد ماهانه، متفاوت از ماه بهمن (کمتر) رقم می‌خورد. ناظران بازار مسکن درباره آینده این بازار دو سناریو را مطرح می‌کنند.

چشم انداز:

در قالب یک سناریو، برآورد می‌شود سال آینده معاملات از فاز رونق (وضعیت فعلی) چرخش کند. اما سناریوی مطرح از سوی اکثریت صاحب‌نظران بخش مسکن، بر «تداوم رونق معاملات خرید مسکن در سال ۹۷ البته به شکل متفاوت از حال» دلالت دارد. در این سناریو، مشروط به عدم مواجهه بازار ارز با جهش‌های‌ ناگهانی و همچنین تامین سود مورد انتظار سرمایه‌گذاران در بانک‌ها (مشابه آنچه هفته پیش با انتشار اوراق گواهی سپرده ۲۰ درصد اتفاق افتاد) پیش‌بینی می‌شود خرید و فروش آپارتمان در سال آینده تحت تاثیر حضور پررنگ تقاضای مصرفی همچنان از تحرک نسبی و رونق برخوردار شود و در عین حال، شتاب رشد معاملات نسبت به امسال، کند باشد. به بیان ساده‌تر، این سناریو، حجم معاملات مسکن در سال آینده را افزایشی توصیف می‌کند اما میزان افزایش آن، شدید نخواهد بود.

حسین عبده‌تبریزی روز گذشته درباره پرش قیمت مسکن در ماه بهمن اعلام کرد: دلیل رشد قابل توجه قیمت مسکن در ماه گذشته،‌ «تورم انتظاری» در جامعه و تاثیر آن بر رفتار معامله‌گران بازار است.

این اقتصاددان، منشأ پرش رخ‌داده در قیمت مسکن را تقاضای غیرمصرفی در این بازار ناشی از «انتظارات» عنوان کرد و گفت: این رشد قیمت، در خارج از فصل اصلی نقل و انتقالات ملکی رخ داده است بنابراین تعبیری که به شکل سنتی در بازار ملک از «جهش قیمت» مطرح می‌شود را نمی‌توان برای تحولات ماه بهمن به‌کار برد.عبده‌تبریزی تاکید کرد: با توجه به اینکه سود ۲۰ درصدی بانک‌ها در حال حاضر برای بخشی از سرمایه‌گذاران مناسب ارزیابی می‌شود، در نتیجه تقاضای سفته‌بازانه در بازار خرید مسکن را کم خواهد کرد.

بنابراین وضعیت فعلی تورم مسکن نمی‌تواند بلندمدت باشد و نگران‌کننده نیست. بهروز ملکی کارشناس اقتصاد مسکن نیز با اشاره به اثر ثانویه جهش قیمت ارز بر سطح قیمت مسکن که به شکل افزایشی عمل می‌کند، اعلام کرد: بازار معاملات مسکن در سال ۹۷ وضعیت رونق را حفظ می‌کند اما شتاب رشد آن، تا حدودی کند خواهد شد. ملکی ماه گذشته در یک تحلیل جامع از وضعیت بازار مسکن ۹۷ برآورد کرد، نرخ رشد قیمت در سال آینده، تا ۸ واحد درصد بیشتر از نرخ تورم عمومی باشد.

تحلیل بازار:

همچنین علی چگینی مدیر کل دفتر اقتصاد مسکن نیز در تحلیل وضعیت بازار بهمن ماه گفت: بخشی از رشد قیمت مسکن ناشی از عبور معاملات ملک از فضای ۴ ساله رکود است که با توجه به افت ارزش واقعی ملک مسکونی در سال‌های ۹۳ تا ۹۵ و جاماندگی نرخ بازدهی این بازار در مقایسه با سایر بازارها طی این مدت، اکنون در فاز رونق، ارزش واقعی مسکن، روند افزایشی در پیش گرفته است.

نرخ رشد نقطه‌ای قیمت اسمی مسکن از نیمه سال ۹۲ تا قبل از آذر ۹۶، پایین‌تر از نرخ تورم عمومی قرار داشت اما طی سه ماه گذشته تورم مسکن با سبقت از تورم عمومی، در فاصله قابل توجهی از آن قرار گرفته است.

چگینی در عین حال، درباره شدت رشد قیمت مسکن در ماه بهمن، به همگرا شدن بازدهی بازارها در میان‌مدت و بلندمدت اشاره کرد و گفت: تحولات اخیر بازار ارز و همچنین کاهش نرخ سود بانکی در نیمه امسال، در شتاب رشد زمستانی قیمت مسکن اثرگذار بود. چگینی درباره بازار سال ۹۷ نیز گفت، مطالعات مختلف از سوی صاحب‌نظران اقتصادی از رشد مثبت حجم معاملات و ساخت‌و ساز در سال پیش رو حکایت دارد.

ماه گذشته سه پارامتر شامل «کمبود عرضه واحدهای کم‌متراژ»، «حضور همزمان تقاضای مصرفی، تقاضای سرمایه‌ای و تقاضای مخصوص نقل‌و‌انتقالات شب عید در بازار ملک» و همچنین «تحولات بازارهای موازی» باعث رشد قابل توجه قیمت مسکن شد.از طرفی، «تحلیل رفتن قدرت خرید مسکن»، «عدم پذیرش قیمت‌های بالا از سوی تقاضای مصرفی» و «کاهش فایل مناسب» باعث شد حجم معاملات با افت ماهانه مواجه شود.

احیای بافت فرسوده ؛ جزئیات و مشکلات نوسازی شهری

فواید و مزایای نوسازی بافت‌های فرسوده شهری بر هیچ کس پوشیده نیست، ولی در مقام عمل موانع زیادی بر سر راه آن وجود دارد.

نوسازی متفاوت بافت‌های فرسوده در قالب برنامه ملی بازآفرینی شهری با فرمان رییس‌جمهور آغاز شد. حسن روحانی در هفته‌های گذشته با تعدادی از اعضای کابینه به ساختمان مرکزی وزارت راه و شهرسازی رفت تا گام نخست وعده‌ای که برای اجرای طرح ملی تامین و عرضه مسکن در بافت فرسوده داده بود را با استارت برنامه ملی بازآفرینی شهرها محقق کند. روحانی با اشاره به سه صدای ساکنان بافت فرسوده و بدمسکن، صدای خانه‌ اولی‌ها و صدایی که پس از وقوع زلزله اخیر کرمانشاه و ورود خسارت‌های سنگین به خانه‌های بی‌کیفیت ساکنان آنها شنیده شد، عنوان کرد که با شنیدن این سه صدا دغدغه دولت برای بحث تامین و نوسازی مسکن اقشاری که به حمایت دولت نیاز دارند، قوی‌تر شد. از این رو برنامه ملی بازآفرینی شهری در واکنش به این سه صدا به‌عنوان یک «معادله پاسخ» طراحی شده است.

این برنامه که تاکنون تحت عناوین مختلفی همچون مسکن معوض، مسکن پایاپای، مسکن پیشگام و… نام‌گذاری شده است، یک طرح با دوره زمانی ۱۰ ساله است که هم‌اکنون فاز نخست برای یک دوره زمانی ۵ ساله از سوی دولت تنظیم، نهایی و کلید خورده است. در قالب فاز نخست، از مجموع ۱۴۱ هزار هکتار بافت فرسوده درون شهرها، سکونتگاه‌های حاشیه‌ای و بافت تاریخی شهرها، ۵۵ هزار هکتار بافت فرسوده درون شهرها که معادل ۷ درصد از مساحت کل مناطق شهری کشور را تشکیل می‌دهد بازآفرینی خواهند شد. محاسبات اولیه نشان می‌دهد در قالب کل برنامه پنج ساله، ۱۲۳ هزار میلیارد تومان سرمایه‌گذاری در بافت‌های فرسوده انجام خواهد شد.

کارشناسان معتقدند برای انجام این مهم، دولت و نهادهای عمومی مسوول از جمله شهرداری‌ها، راه و شهرسازی، سازمان نظام مهندسی ساختمان، سازمان عمران و مسکن‌سازان و در نهایت نظام بانکی کشور باید به طور جدی وارد عمل شده تا علاوه بر دستیابی به اهداف از پیش تعیین شده در این بافت، نسبت به احیا و آبادانی آن اقدام شود؛ در غیر این صورت طرحی که اجرا شود، با شکست مواجه خواهد شد.

در همین رابطه، مناظره‌ای در خبرگزاری خبرآنلاین با حضور غلامرضا سلامی، مشاور وزیر راه و شهرسازی، طاهره نصر، رییس گروه معماری و نایب رییس کمیسیون انرژی، مصالح و محیط زیست سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور و بیژن خطیبی، نایب رییس انجمن صنفی پیمانکاران استان تهران برگزار شد. آنچه در ادامه می‌خوانید، مشروح این مناظره است.

فواید و مزایای نوسازی بافت‌های فرسوده شهری بر هیچ کس پوشیده نیست، ولی در مقام عمل موانع زیادی بر سر راه آن وجود دارد. در سال های گذشته نیز راهکارهای مختلفی به منظور احیا و بازسازی بافت‌های فرسوده به کار گرفته شد که اجرای آنها عقیم ماند. به نظر شما دلیل این عقب‌ماندگی چه بوده است؟

غلامرضا سلامی: مهم‌ترین وظیفه وزارت راه و شهرسازی، احیای بافت‌های فرسوده و اصلاح بافت‌های شهری و حاشیه‌نشینی است. در حال حاضر صحبت از این می‌شود که ۱۹ میلیون جمعیت کشور در این بخش‌ها ساکن هستند و این گروه در وضعیت بدی از نظر مسکن و سرپناه قرار دارند؛ هم از نظر خطرپذیری بلایای طبیعی مانند زلزله که می‌تواند در یک شهر فاجعه بیافریند و هم از نظر محیطی اصلا جای زندگی نیست. ما در این بخش‌ها به طور معمول خانه‌های بسیار قدیمی و کوچه‌های تنگ، باریک و کوچک را می‌بینیم و در عین حال، هیچ‌گونه امکانات محلی وجود ندارد.

بر این اساس، شاید یکی از مهم‌ترین ماموریت‌های وزارت راه و شهرسازی، احیای بافت‌ های فرسوده باشد. برای این کار شرکتی به نام عمران و بهسازی شهری ایران وجود داشت که متاسفانه بودجه بسیار ضعیفی داشت، اما آنچه که مدنظر بود، اصلا در توان این شرکت نبود. شرکت عمران و شهرهای جدید نیز که اصلا به بافت‌های فرسوده کاری نداشت و خارج از شهرها و حتی حومه شهرها اقدام به شهرک‌سازی و شهرسازی می‌کرد؛ مثل پرند و پردیس.

سازمان زمین و مسکن نیز بیشتر در بخش صیانت از زمین‌های دولت و یک مقدار هم سوداگری زمین‌های دولت عمل می‌کرد. بنابراین می‌توان گفت ساختاری که به دولت یازدهم رسید، برای این ماموریت به این عظیمی آمادگی نداشت. برای این‌که بافت‌های فرسوده احیا شود، باید زیرساخت‌ها فراهم می‌شد؛ در ایران نیز کارها به کندی پیش می‌رود. برای مثال، برای این‌که سرمایه شرکت عمران و بهسازی شهری ایران هزار میلیارد تومان شود، ۳، ۴ سال طول کشید.

برنامه‌ریزی برای بازسازی و احیای مناطق مسکونی بسیار فرسوده نیز کار سختی بود و دستگاه‌ها از توان تخصصی لازم برخوردار نبودند. نتیجه ۳، ۴ سال کار سال‌های گذشته به این نقطه رسید که بافت‌های فرسوده احیا شود. همچنین رییس‌جمهور، بالاترین مقام اجرایی کشور به این نتیجه رسید که کار بسیار مهمی است. تا زمانی هم که رییس‌جمهور به این نتیجه نمی‌رسید، شاید ما نمی‌توانستیم کاری کنیم، زیرا احیای بافت‌های فرسوده کار یک وزارتخانه به تنهایی نیست.

بیش از ۲۰ دستگاه متولی این کار است. حالا اگر انتقادی به دولت‌ها از این بابت باشد، وارد است؛ چراکه یک چهارم جمعیت بد مسکن هستند. در رابطه با بافت‌های فرسوده تمام دولت‌های گذشته بی‌توجه بودند و در حال حاضر این مشکل تلنبار شده و اصلاح روند قبلی یک برنامه بلندمدت می‌خواهد. در این برنامه بلندمدت، باز هم بافت فرسوده ایجاد می‌شود که جلوی آنها را نیز باید گرفت. به‌هرحال انتقاد وارد است؛ اما نه به یک دولت خاص.

علت عقب‌ماندگی در حوزه احیای بافت‌های فرسوده

خطیبی: همان‌طور که گفته شد، این موضوع فقط به دولت یازدهم و دوازدهم برنمی‌گردد. ما در برنامه‌های توسعه می‌دیدیم که اعلام می‌شد هر سال ۱۰ درصد از بافت‌های فرسوده باید نوسازی و احیای شود. با حکم برنامه‌های توسعه، بافت‌های فرسوده طی ۱۰ سال گذشته باید احیا می‌شد، اما عملا احساس می‌شود که پیشرفت فیزیکی حتی ۲۰ درصد هم نداشته است.

در مرحله اول می‌طلبد یک ریشه‌یابی‌ای صورت گیرد که چرا این مشکل ایجاد شده است. در بودجه امسال نیز اگر از نمایندگان کمیسیون عمران مجلس سوال کنید، می‌بینید همه دوست دارند و شعار می‌دهند که بافت‌های فرسوده باید نوسازی و احیا شود، ولی واقعیت این است که آیا ما بودجه و منابع و نقدینگی لازم را در کشور داریم که این کار را انجام دهیم؟ بله، اگر پول کافی باشد، من به شما قول می‌دهم ظرف یک فرآیند دو، سه ساله می‌توانیم تمامی بافت‌های فرسوده را بهسازی کنیم، اما منابع نقدینگی دولت این اجازه را نمی‌دهد. از لحاظ سرمایه‌گذاری خارجی نیز ما واقعا با مشکل مواجه هستیم و هنوز نقل و انقالات و فاینانس‌ها انجام نشده است. بر این اساس، تا زمانی که ما ریشه‌یابی نکنیم، هر دولتی که بیاید و برود، مشکل حل نمی‌شود.

از سوی دیگر، همت دولت در این جریان بسیار مهم است. دولت در طرح تحول سلامت تصمیم گرفت و در بودجه خود این طرح را آورد و امروز شاهد هستیم که هزینه کلانی بابت طرح تحول سلامت روی دست دولت است. این طرح برای دولت اهمیت داشت و می‌خواست این کار کند. به نظر می‌آید که امسال در برنامه‌های دولت بازسازی و احیای بافت‌های فرسوده مطرح شده، اما بازسازی به روش‌های قبلی در کشور به شکست انجامیده شده است.

اگر نخواهیم از شکست ۱۰۰ درصدی صحبت کنیم، اما همین که روی برنامه نتوانستیم حرکت کنیم، یعنی شکست. حالا ممکن است یک دیدگاهی بگوید من در نوسازی بافت‌های فرسوده ۲۰ درصد پیشرفت داشتم، این به منزله پیشرفت واقعی نیست، بلکه پیشرفت نقطه‌ای است. سوال این‌جاست که آیا ما توانستیم در یک برنامه ۱۰ ساله به نقطه مطلوب برسیم؟

به نظر می‌رسد رویکرد و برنامه‌هایی که دولت‌ها در زمینه بافت‌های فرسوده داشتند، با اشکالاتی مواجه بوده که منتج به این شکست شده است. پیشنهادات جدیدی باید روی میز قرار بگیرد و روش‌های جدید جایگزین شود. این در حالی است که ما همیشه برنامه را می‌ریزیم و به انتها که می‌رسیم و جواب نمی‌گیریم، دوباره از یک روش جدید صحبت می‌کنیم. متاسفانه تاکنون برنامه‌ریزی‌ها دقیق نبوده است.

دولت باید به سمتی حرکت کند که بخش خصوصی بتواند با یک محرک‌های تشویقی وارد عمل شود. من هنوز هم اعتقاد دارم که اگر همه بدنه دولت همت کند، در صورتی که طرح‌های جدید را روی میز نیاورند و مشوق برای بخش خصوصی به‌وجود نیاورند، شک نکنید کارهایی که امروز انجام می‌دهند، با شکست مواجه می‌شود، چون دولت پول ندارد. شما ببینید بودجه عمرانی کشور چقدر کاهش پیدا کرده است؛ اصلا بودجه‌های عمرانی محقق نمی‌شود. این نشان می‌دهد که ما یک جای کار مشکل داریم و باید اصلاح کنیم.

مشکلات حقوقی بسیار است

طاهره نصر: درست است. ما از بعد حقوقی و مبانی‌ای که برای بافت‌های فرسوده تعریف شده، دچار مشکل هستیم و این یکی از دلایلی است که برنامه‌ها با شکست مواجه می‌شوند. از بعد حقوقی، نکته این‌جاست که به بافت فرسوده نگاه عمرانی می‌شود؛ یعنی در طرح‌های فرسوده برای بازآفرینی، نوسازی و یا بهسازی فقط از بعد عمرانی نگاه می‌کنند و این آسیبی است که در سیستم وجود دارد.

دومین مورد، جایگاه طرح‌های تفصیلی است. طرح‌های تفصیلی که در کشور ما مطرح است و در بافت‌های فرسوده نیز از آن استفاده می‌شود، نگاه تک‌دانه دارد و این نگاه با بافت فرسوده به صورت ۱۰۰ درصد مغایرت دارد، چون نگاه به بافت فرسوده به صورت تک‌دانه نمی‌تواند باشد، باید به صورت بافت باشد. از بعد حقوقی، این تک‌دانه بودن، تملک را در بسیاری از موارد دچار مشکل می‌کند.

صحبت آقای آخوندی بسیار خوب است که بافت‌های فرسوده باید بازآفرینی شود، اما در عمل به لحاظ حقوقی در تملک‌ها بسیار با مشکل مواجه می‌شوند، چون بسیاری از افراد در این بخش‌ها حضور دارند و آیا جایگزینی برای مسکن‌شان در نظر گرفته شده است؟ به نظر می‌رسد این اتفاق نیفتاده است.

از سوی دیگر، اگر ما بخواهیم اسناد فرادست کشور را مورد بررسی قرار دهیم، می‌بینیم اصل ۳۱ و ۴۳ قانون اساسی به طور خاص روی مسکن تاکید کرده است. در حقوق شهروندی نیز در بخش‌های مختلف، مسکن مناسب را حق شهروند ایرانی دانسته است. در اصل ۳۱ قانون اساسی گفته شده داشتن مسکن متناسب با نیاز، حق هر فرد و خانواده ایرانی است. نیاز را چه کسی قرار است تشخیص دهد؟ آیا واقعا از دید جامعه‌شناسی این نیاز برای افراد مختلف تشخیص داده شده است؟ به نظر می‌رسد که موضوع فقط در حد مقاله و کتاب باقی مانده و هنوز مداخله درستی صورت نگرفته است، چون در بسیاری از تجارب بازسازی و نوسازی در بافت‌های فرسوده، نیاز افراد زیاد در نظر گرفته نشده است.

قانون برنامه چهارم توسعه نیز دولت را مکلف کرده در راستای اجرای اصل ۳۱ قانون اساسی برای تغییر مسکن مناسب گامی را بردارند، اما هنوز گامی برداشته نشده و یا این‌که اگر هم گامی برداشته شده، مشکلاتی وجود دارد.

از طرف دیگر، اگر ما بخواهیم از جایگاه نظام مهندسی ساختمان و یا از جایگاه وزارت راه و شهرسازی به داستان نگاه کنیم، این سوال مطرح است که آیا در مبحث ۲۲ مقررات ملی ساختمان که این‌قدر این روزها روی آن مانور داده می‌شود و هر وقت زلزله‌ای می‌آید، یادمان می‌افتد ساختمان اهمیت دارد، جایگاهی برای بافت دیده شده و یا باز هم به صورت تک ساختمان و تک بنا و تک دانه نگاه می‌شود. بر این اساس، به نظر می‌رسد نظام برنامه‌ریزی در کشور متاسفانه دچار مشکل بوده و برای این مشکل نیز هنوز نتوانسته‌ایم پاسخی پیدا کنیم. باز هم فکر می‌کنم اگر قرار است بازآفرینی در بافت‌های فرسوده صورت گیرد، حتما باید در این خصوص کارگروه‌هایی تشکل شوند که ابتدا نظام برنامه‌ریزی را در کشور تعریف کنند.

سالانه ۲۷۰ محله باید احیا شود

غلامرضا سلامی: در مورد مسایل حقوقی که صحبت شد، باید بگویم تاکنون هر کاری شده، محل‌محور نبوده است. شاید یکی دو محله در بعضی جاها به صورت پایلوت اجرا شده، ولی به طور کلی در یک محله ۴ ساختمان نوسازی شده است؛ در حالی که معنای احیای بافت‌های فرسوده این نیست. در قانون برنامه ششم توسعه نیز روی محله‌محوری تاکید شده است. در صحبت‌های آقای آخوندی، وزیر راه و شهرسازی و رییس‌جمهور محله‌محور بودن خیلی تاکید شده است؛ زیرا بدون این‌که محله را مورد محور قرار دهیم، احیای بافت‌های فرسوده اصلا مفهومی ندارد.

حتی در بخش‌های حاشیه‌نشینی نیز همین حالت وجود دارد. ما محله را باید برای زندگی مناسب فراهم کنیم؛ هم از نظر فضا، هم از نظر جمعیت و هم از نظر این‌که همه امکانات یک محله وجود داشته باشد. این مستلزم برنامه‌ریزی‌هایی است که خوشبختانه یک ستاد بازآفرینی شهری در سطح کلان استان‌ها و شهرستان‌ها ایجاد شده و خیلی از دستگاه‌ها در این ستاد حضور دارند که مهم‌ترین آنها، وزارت راه و شهرسازی و شهرداری‌ها هستند.

در مورد مقررات باید بگویم ما کمبود نداریم و مقررات خوبی وجود دارد. در حال حاضر در حوزه احیای بافت‌های فرسوده اجازه داده شده که ساکنان حتی اگر سند هم ندارند، برای آنها سند صادر شود. اگر با احیای بافت‌های فرسوده، ساکنان ملک‌ها جابه‌جا هم شوند، می‌توانند سند جدید صادر کنند. برای مثال، یک فرد ۸۰ متر ملک دارد و به ۵۰ متر آن‌طرف‌تر منتقل می‌شود و اندازه سهمی که دارد، برای او باید سند صادر شود.

اگر بعضی از افراد حاضر نباشند این کار را کنند و در این کار مشارکت کنند، طبق قانون می‌توان زمین را خرید. در حقیقت یک نوع الزام برای ساکنان است که این کار را انجام دهند، اما از آن طرف، برای دوره بازسازی، ساکنان بافت‌های فرسوده باید یک جا سکنی داده شوند که البته شاید هنوز برای این حوزه کاری نشده است. ولی خوشبختانه محله‌ها یک‌سری زیرساخت‌ها را دارند، مثل آب، برق و گاز، پلیس و درمانگاه. این بخش‌ها را می‌شود حفظ کرد و یا حتی توسعه داد. فقط باید فکری کرد که چطور باید مردم در طول دورانی که قرار است بازسازی صورت گیرد، به صورت موقت اسکان داده شوند.

طبق قانون سالانه ۲۷۰ محله باید احیا شود که رقم بالایی است. ۱۹ میلیون جمعیت کشور که در این بخش‌ها ساکن هستند را اگر ۶ میلیون مسکن نیز حساب کنیم، برنامه ۲۰ ساله برای ایجاد این خانه‌ها می‌خواهد. یعنی ما اگر سالانه ۳۰۰ هزار واحد مسکونی بسازیم، ۲۰ سال طول می‌کشد که ۶ میلیون واحد مسکونی بسازیم.

این که طرح عمرانی باشد یا نباشد، زیاد مهم نیست، اما این‌که چه کسانی در این کار مشارکت داشته باشند و از چه منابعی استفاده شود، مهم‌تر است. کار اجرایی را باید بخش خصوصی انجام دهد. به عبارتی، سرمایه‌گذاری اصلی را بخش خصوصی باید انجام دهد. در حال حاضر یک نهادی به عنوان توسعه‌گر دیده شده که قرار است هم کار فنی و هم کار سرمایه‌گذاری را انجام دهند. در واقع یک بخشی از آنچه که ساخته می‌شود، متعلق به آنها شود و یک بخشی نیز برای ساکنان محله‌ها باشد.

مهم این است که دولت پول جدیدی نمی‌خواهد تزریق کند. این اعتبار باید از طریق یک صندوق توسعه بازآفرینی شهری تخصیص داده شود که پول در جای دیگری خرج نشود. روی همه این‌ها فکر و کار شده و بسترهای حقوقی و قانونی‌اش به‌وجود آمده است، اما کار سخت است. یک پروژه ملی است و برای کشور حیاتی است و می‌تواند کشور را متحول کند.

حالا غیر از مسایل اقتصادی که خانه‌ها نونوار می‌شوند، از نظر فرهنگی خیلی کمک خواهد کرد، چون اگر محله‌ها را حفظ کنیم، هویت شهر را حفظ کرده‌ایم، ولی محله‌های جدیدی که ایجاد می‌شود، هیچ هویتی ندارند. بافت‌های فرسوده را باید از دید فرهنگی احیا کرد.

نکته این‌جاست که اصلا قرار نیست دولت کار اجرایی در این کارها انجام دهد، قرار است نهادهای توسعه‌گر این کارها را انجام دهند. حتی با ساکنان محله‌ها صحبت کنند و متقاعدشان کنند و اصلا خودشان طرح مشارکت را با ساکنان محله‌ها بریزند. اما دولت باید در حوزه زیرساخت‌ها و تاسیسات زیربنایی و روبنایی، بودجه‌اش را اختصاص دهد و در عین حال، احیای بافت‌های فرسوده را تسهیل کند. یعنی هر چه گیر حقوقی و قانونی وجود دارد، با کمک شهرداری‌ها رفع کند. امیدواریم عزمی که دولت برای این قضیه دارد، به منصه ظهور برسد.

از سازندگان اکباتان درس بگیریم

خطیبی: من هنوز هم اعتقاد دارم که تیم دولت موضوع را تک‌دانه‌ای دیدند و الان هم این دیدگاه را دارند. اگر قصد دولت بر عمل باشد، باید عملکرد خود را در یک‌سال اول نشان دهد، ولی نشان داده به موضوع فکر نشده و ایرادهایی که در بین راه است، چه از وضع قوانین و چه دست‌اندازهایی که در حوزه اجرا وجود دارد، مشکل‌ساز بوده است.

ما گاها می‌گوییم کار را جلو می‌بریم و خروجی مهم است. حالا هزار بهانه و ایراد برای کار نکردن وارد می شود، اما مهم این است که خروجی چیست. در بافت‌های فرسوده گفتند اگر دو ملک را تجمیع کنند، به شما یک طبقه اضافه می‌دهیم. می‌خواستند انگیزه برای سرمایه‌گذاری ایجاد کنند، چون کسی که در بافت‌های فرسوده ساکن است، اصلا پولی ندارد که برود ساخت‌وساز کند؛ حتی برای این‌که واحد خود را بسازد. باید یک سرمایه‌گذاری از بیرون بیاید که دو ملک را با یکدیگر تجمیع کند. یکی می‌سازد و یکی دیگر می‌گوید نه، الان من نمی‌خواهم این کار را کنم و منتظر می‌مانم که قیمت محله بالاتر برود.

من همیشه می‌گویم کسانی که اکباتان را اجرایی کردند، باید از آنها درس بگیریم. اکباتان معادل ۳ یا ۴ محله‌ای است که الان بافت فرسوده داریم. با این‌که اکتابان سال‌هاست ساخته شده، هم زیرساخت روبنایی و زیربنایی دارد و هم این‌که مردم انگیزه دارند که به خانه‌های ۳۰، ۴۰ ساله آن‌جا بروند. در این‌جا هم خانه‌ها کوچک و هم خانه‌های دوبلکس وجود دارد.

بنابراین دولت اگر می‌خواهد کمک کند، نباید مشوق‌های دانه‌ای به این سیستم در محله‌ها بدهد؛ حتی ۱۰ ملک را در کنار هم. به نظر می‌رسد دولت باید یک محله را فریز کند و گفته شود شما چیزی برای ارزش افزوده ندارید. پیشنهاد من این است که ناحیه‌ها را پیدا کنند و این ناحیه را در اختیار توسعه‌گر قرار دهند که ساخته شود و تسهیلات به این بخش‌ها داده شود. ما باید با فرهنگ‌سازی مردم را مجبور کنیم. من اعتقاد ندارم فرهنگ‌سازی با تلویزیون و صدا و سیما است.

در همه جای دنیا، ۷۰، ۸۰ درصد فرهنگ‌سازی با اجبار است. کشورهای دیگر به حدی جرایم‌شان سنگین شده که یک سیاست در فرهنگ‌شان قرار گرفته است. با یک‌سری اجبارها ما باید فرهنگ را به این سمت سوق دهیم.

در بافت فرسوده هم من اعتقاد دارم که یک محله‌ای در یک منطقه باید فریز شود و اصلا اجازه ساخت‌وساز داده نشود. از سوی دیگر، پیشنهاد من روی زمین‌های صفر است. ما اگر برای مثال منطقه قلعه‌مرغی را بسازیم و یک منطقه‌ای را طی یکی دو سال پاک‌سازی کنیم، اگر یکی دو نفر هم در آن منطقه ماندند، خود آنها مجبور می‌شوند زمین‌شان را به دولت واگذار کنند.

مردم از کره مریخ نیامده‌اند

طاهره نصر: در بعد حقوقی که من صحبت کردم و آقای سلامی گفتند که زیاد مشکلی وجود ندارد، باید بگویم اتفاقا به نظر من مشکلات زیادی وجود دارد. البته فکر می‌کنم نگاه نوسازی یا بازآفرینی شهری فقط برای تهران نیست، برای همه شهرهای کشور است. در مورد شیراز که من اطلاعات زیادی دارم، باید بگویم اوج مشکل در شیراز است، زیرا بسیاری از بافت‌های فرسوده شهری در محله‌های تاریخی قرار گرفته است و مساله‌ای به نام میراث فرهنگی وجود دارد که قدم از قدم نمی‌توان برداشت.

این با معیارهایی که برای فرسودگی در اسناد فرادست مطرح شده، مغایرت دارد؛ مصالح ناپایدار، عرض معبر ۶ متر یا کمتر و ریزدانگی. در حال حاضر بسیاری از بناها تاریخی شهر شیراز در بافت فرسوده شهری قرار دارد. من فکر می‌کنم بیشتر نگاه‌ها به این سمت است که بافت‌های فرسوده شهری بیشتر در شهر تهران است، اما اگر بخواهیم به شهرهای تاریخی هم نگاه کنیم، این مشکل وجود دارد.

نکته بعدی این است که ما وارد بافت فرسوده شویم و قرار است ساخت‌ و سازی اتفاق بیفتد. این ساخت‌وساز را چه کسی قرار است انجام دهد؟ آیا قرار است ما یک پلان از پیش تعیین شده مثل مسکن‌مهر طراحی کنیم و بگوییم این مسکن یا این ساختمان برای تمام کشور با اقلیم‌ها و هویت‌های مختلف به طور یکسان اجرا شود؟ این نگاه هم اگر وجود داشته باشد، اشتباه است.

به زعم من هنوز وارد این داستان نشده‌ایم و امیدوارم کسانی وارد این حوزه شوند که تجربه لازم را داشته باشند. من از کلمه هویت اسم بردم. من امیدوارم حالا که آقای رییس‌جمهور دارند فکر می‌کنند که نوسازی و بازآفرینی بافت‌های فرسوده اتفاق بیفتد، نگاهی هم به هویت هر منطقه وجود داشته باشد که یک طرح نو در انداخته شود؛ نه این‌که نسل‌های بعد از ما هم ما را نقد کنند و بگویند اتفاق جدیدی نیفتاده و تنها ساخت‌وساز انجام شده است.

در مورد منابع مالی هم باید بگویم امیدوارم اگر حوزه ساخت‌وساز رونق بگیرد، بازار بساز و بندازی در بافت‌های فرسوده رونق نگیرد، چون آن زمان کیفیت هم پایین می‌آید. باز هم امیدوارم یک فرصتی برای مردم بتوان ایجاد کرد که خروج از این چرخه نابرابر در بافت‌های فرسوده اتفاق بیفتد، چون فرسودگی چرخه نابرابری است که در مناطق مختلف ایجاد شده و مردم نیز با آن درگیر هستند.

در حوزه معماری ما می‌گوییم مشکل از زمانی شروع شد که گذار ما از دوران سنتی به دوران مدرن به‌درستی اتفاق نیفتاد، یعنی آن طی طریقی که در کشورهای غربی صورت گرفته، اتفاق نیفتاده است و به تبع آن، معماری‌ای اتفاق افتاد که امروز خیلی مطلوب نیست. چطور است که ما نتوانستیم چهره شهرها را برابر کنیم؟ همچنین چهره شهرها را از این حالت خارج کنیم و به هویت درست برسیم؟ امیدوارم این اتفاق دست دلالان مصالح را نیز باز نکند، چون فکر می‌کنم وقتی یک داستانی سر زبان‌ها بیفتد، دلالان مصالح نیز وارد بازار می‌شوند.

از سوی دیگر، مردم‌محوری باید به صورت ۱۰۰ درصد مدنظر قرار گیرد، چون قرار است مردم در آن‌جا زندگی کنند و قرار نیست کسی از کره مریخ بیاید. همچنین همه‌جانبه‌نگری در ابعاد نوسازی باید مدنظر قرار گیرد و یکی از جنبه‌های همه‌جانبه‌گرایی، بعد فرهنگی و اجتماعی است. فرآیندمحوری نیز باید اتفاق بیفتد. مشکل این‌جاست که ما داستان را پروسه نمی‌بینیم، بلکه پروژه می‌بینیم.

مشارکت مردم هم باید مدنظر قرار گیرد، زیرا اگر مشارکت مردم وجود نداشته باشد، به این مساله اعتماد نمی‌کنند. الگوسازی حتما باید وجود داشته باشد. من الگوسازی را هم در طرح، هم در زمین و هم در اقتصاد می‌بینیم. این‌که چگونه قرار است سرمایه‌های مردم یا سرمایه‌گذاران را وارد کنیم، نیاز به الگو و طرح دارد و برای همه شهرها نمی‌تواند تکرار شود. اطمینان بخشی برای مردم و سرمایه‌گذاران باید وجود داشته باشد؛ به دلیل این‌که این تامین درآمد چگونه اتفاق می‌افتد و نیز آرامش خاطری را به سرمایه‌گذار بدهد که سرمایه‌گذاری خوبی داشته است.

شرکت سفید بام کرمانیان. آذر ماه ۹۸

حفاظت از کندو با رنگ محافظ کندو زنبور عسل  Tiss-P 400

حفاظت از کندوی زنبور عسل با استفاده از رنگ محافظ کندو تیس Tiss P.400 محصولی منحصر بفرد و کارا از شرکت سفید بام کرمانیان.

رنگ محافظ کندوی عسل

╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪

پرورش و نگهداری زنبور عسل

برای جلوگیری از تلفات حرارتی

در بخش زنبورهای کارگر که از طریق متابولیسم عسل حرارت کافی تولید می کند.

این نتایج بنیادی نشان می دهد که چرا کلنی های پرجمعیت بهتر می توانتد در حرارت پایین زنده بمانند.

به طور نسبی یک کلنی کوچک از کلنی بزرگ مقدار بیشتری حرارت از دست می دهد

برای اینکه سطح خارجی خوشه نسبت به حجم آن در کلنی های کوچک بیشتر است.

بنابراین حفاظت کندو در برابر حرارت یکی از مفید ترین راهکار ها برای نگهداری از زنبورهاست.

╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪╪

میزان درآمد شغل زنبورداری چقدر است؟

به طور دقیق نمی توان برای یک زنبوردار درآمد مشخصی تعیین نمود,

زیرا عناوین متعددی در این مسئله دخیل هستند که مهم ترین آنها میزان تجربه و مدیریت, نوع نژاد, نوع کندو, کوچ نشینی یا ثابت بودن, نوع و مقدار محصول برداشت شده و … می باشند.

اما به صورت کاملا تخمینی و کلی می توان گفت که یک زنبوردار با یکصد کندو می تواند امورات یک خانواده ۴ نفره و متوسط را اداره نماید.

 

لایت میکس TISS LM.220  

عایق صوتی و حرارتی

  • لایت میکس تیس برترین عایق صوت و حرارت و ماده ای ضد حریق است که ضریب هدایت حرارتی آن بین ۰/۰۶ الی ۰/۰۹ w/mk است.
  • این ماده در حدود ۱۰ تا ۲۰ دسیبل شدت صوت را کاهش می دهد.
  • از نظر حرارتی تا دمای ۱۰۰۰ درجه سانتی گراد را تحمل می نماید و نمی گذارد حرارت به سمت دیگر آن انتقال یابد.
  • میتواند مبحث ۱۹ قوانین ملی ساختمان را در بحث عایق حرارتی و مبحث ۱۸ قوانین ملی ساختمان را در بحث عایق صوتی و مبحث ۳ قوانین ملی ساختمان را در بحث ضد حریق شدن را تامین نماید.
  • عایق صوت و حرارت لایت میکس نسبت به عایق های حرارتی قدیمی مانند پشم شیشه ، پشم سنگ و انواع فوم های پلی اورتان؛که به صورت پاششی یا به صورت رل و یا به صورت تخته ای استفاده می شود؛ مقاومت و دوام بیشتری دارد.

مزایای استفاده از لایت میکس تیس:

  1. ضد آب است ودر اثر وجود نم و رطوبت خراب نمیشود در حالی که انواع مختلف پشم شیشه و پشم سنگ با جذب رطوبت و نم همانطور که اکثر مهندسان می دانند شکل فیزیکی خود را از دست داده و تمایل شدید به جذب نم در آنها باعث کاهش خاصیت عایق بودن آنها بدلیل وجود رطوبت نفوذکرده در آنها می شود.
  2. انواع جانوران موذی خانگی مانند سوسک ، موش و غیره قادر به لانه درست کردن در آن نمی باشند ولی در سایر انواع عایق ها قادر هستند لانه ایجاد کنند و آنها را سوراخ نمایند.
  3. سایر عایق ها بنا به دلایل مختلف بعد از چندین سال باید حتما تعویض گردند در حالی که عایق لایت میکس عمرش به اندازه عمر ساختمان می باشد و نیاز به تعویض مجدد در بلند مدت ندارد.
  4. بر روی بعضی از انواع عایق های حرارتی مانند پشم شیشه و پشم سنگ انواع قارچ و باکتری های بیماری زا رشد می کند که باعث انواع بیماری های آسمی و تنفسی و ایجاد آلرژی در انسان ها میشود در حالی که بر روی این عایق قارچ ها و عوامل بیماری زا رشد نمی کنند و باعث بروزبیماری های تنفسی و تشدید بیماری های قلبی نمی شود.
  5. برای اجرای عایق های حرارتی دیگر نیاز به ایجاد دو دیواره وجوددارد که لایه ی عایق از جنس پشم شیشه یا پشم سنگ یا فوم پلی اورتان یا هر نوع عایق دیگر به صورت فوم یا تخته ای یا پاششی مابین دو دیواره اجرا می شود در حالی که این عایق بر روی یک دیواره اجرا شده و بلافاصله روی آن گچ نرمه یا رنگ اجرا می گردد و نیازبه ایجاد دیواره دوم وجود ندارد.

تفاوت لایت میکس با سایر محصولات مشابه:

بر خلاف انواع فوم های پلی اورتان و انواع مختلف و برند های گوناگون که آتش گیر هستند و بر خلاف وعده های بعضی از شرکت های سود جو ضد حریق نیستند و فقط در برخی مواقع کند گیر می باشند. این محصولات هنگام حرارت دیدن گازهای بسیار سمی و خطرناک از خود متصاعد می کنند.

لایت میکس تیس؛ به عنوان مرغوبترین عایق صوت و حرارت در ایران؛ کاملا ضد حریق بوده و در اثر حرارت زیاد از خود هیچ گونه گازی متصاعد نمی کند و به عنوان یک عایق ضد حریق عمل می نماید و مانع از گسترش حریق به اتاق ها و ساختمان های مجاور و همچنین مانع انتقال حرارت مخرب به دیوار ها و ستون های ساختمان می شود.

عایق صوت و حرارت

مقایسه هزینه های اجرا:

قیمت تمام شده برای هر متر مربع عایق حرارتی بسیار جزئی بوده و نصف تا یک سوم قیمت تمام شده سایر عایق های حرارتی هزینه دارد که دو عملکرد ویژه دیگر هم دارد هم از مزایای آن و هم از مزایای ضد حریق بودن آن استفاده می کنید.

ضمن آنکه هزینه های آن طی مدت۱ الی ۲ سال با صرفه جویی در کاهش مصرف گاز و برق مستهلک می شود و سالهای متمادی از مزایای عایق بودن و ضد حریق بودن آن بهره مند خواهید شد.

جمع تمام هزینه های اضافی که برای این عایق در یک ساختمان ۱۰۰ مترمربعی انجام می شود در برابر یک ساختمان بدون عایق جمعا حدود ۱ میلیون تومان است که در هزینه های یک ساختمان صد متر مربعی اصلا به چشم نمی آید ولی مزایا و فواید آن و ارزش افزوده ایجاد شده در آپشن های یک ساختمان جهت فروش و استفاده بسیار زیاد تر است.

وزن لایت میکس تیس بسیار سبک بوده و حدود ۰/۵ gr/cm3 یا حدود ۵۰۰ kg/m3 است که یک چهارم وزن سیمانکاری دیوار محسوب می شود و همین مسئله از وزن سازه کم کرده و در زمان زلزله در کاهش آسیب ساختمان بسیار موثر است و در کاهش بار مرده ساختمان بسیار تاثیر گذار است.

 

لایت میکس برترین عایق صوت و حرارت ( عایق صوتی و حرارتی ) در کشور 

عایق صوت و حرارت

شرکت سفید بام کرمانیان در جهت کمک به اساتید و دانشجویانی که در زمینه افزودنی های بتن، روش های اصلاح بتن، محصولات جدید، بتن آسفالتی و سایر مسائل مربوط به ساخت و ساز در حال تحقیق می باشند، خدماتی را مانند تامین بخشی از هزینه ها، تامین مصالح مورد نیاز و در اختیار گذاشتن دستگاه های آزمایشگاهی را ارائه می نماید.

لذا جهت استفاده از این امکانات خلاصه ای از طرح و شماره تلفن خود را به آدرس ایمیل شرکت ارسال نمائید تا پس از بررسی با شما تماس گرفته شود.